جاكفشي

مادر بزرگ بچه هاي بهشت زهرا

Wed, 22 Feb 2012 23:39:00 GMT

او...

بچه تر که بودم، وقتي مي رفتيم سر مزار سيد محسن و سيد رضا، خب نزديک ننه علي بود، قطعه 24 . بچه تر بودم، مادرم سراغ ننه علي مي رفت. من که حاليم نبود.

من هنوز هم حاليم نيست، وقتي ننه علي توي درگيري هاي ما گم مي شه و مثل همه ي زندگيش، غريب تشييعش مي کنن.

ننه علي، حقت بيشتر از اينا بود.

دلم براي ننه علي تنگ شده ، حالا ديگه خونه ش هم نيست، تا از دور غلغلکت بده که شايد اين دفعه ببينيش. بعد راه بيافتي لاي مزارها تا برسي به قفل در خونه ي ننه علي. و اگه خودکار دم دستت باشه کنار نوشته هاي کم رنگ و پررنگ ديوار خونه ش و زير بزرگ نوشته ي روي در خونه که سالهاست پر رنگ مونده ¹بنويسي: ننه علي ، جون بچه ات دعام کن!
ننه علي مادر بزرگ بچه هاي بهشت زهرا بود
مگه ميشه بهشت زهرا رفت و يه سر به ننه علي نزد؟

1. ديوار نوشته : دنيا به علي نازد، مولا به اباالفضل

پ.ن1: يادت مياد حامد؟
پ.ن2: داشتم بعد مدت ها براي پي نوشت مي نوشتم، از اينکه اين سياست زدگي دارد همه چيزمان را به هم مي ريزد! وقتي شنيدم ننه علي فوت کرد و تشييع شد و تدفين...به هم ريختم!

دلم صاحب مي خواهد

Fri, 06 Jan 2012 18:10:00 GMT

او...

1. چقدر خوبه آدم وقتي يه غلطي مي کنه سريع بره پيش صاحبش، بعد سرش رو بندازه پائين و هيچي نگه. دلش پر بشه ، بغض کنه ، بعد روش نشه گريه کنه.

چقدر خوبه آدم صاحب داشته باشه.

2. مشکل ما اينه که هميشه از بقيه انتظار داريم درکمون کنن و بفهمنمون. باقالي، خودت کي مي خواي بقيه رو بفهمي؟

3. آدم خيلي بده از آينه فرار کنه . يا من مشکل دارم يا آينه. هرچند من مشکل دارم ، ولي آينه هه هم ترسناک شده خب! اين رسمش نيست.

3/5. امام على ^{عليه‏ السلام :}
اَلاِْفْراطُ فِى الْمَلامَةِ يَشُبُّ نيرانَ اللَّجاجِ ؛
زياده‏ روى در سرزنش کردن ، آتش لجاجت را شعله ‏ور مى‏ سازد .
تحف العقول ، ص 84 .

خدايا به تو پناه مي برم از شر خودم!

4. اللهّمَ صَلّ عَلي عَلي بنْ موسَي الرّضا المرتَضي

&&$#@^(* قصه ما دلش که گرفت ادب کرد ؛ فقط سرش رو انداخت پائين و هيچي نگفت. 27 ساعت بعدش توي قطار تهران-مشهد بود. چقدر خوبه وقتي آدم بغض مي کنه بتونه راحت گريه کنه!

5. * گفتن بعضي کلمات در مکان هاي عمومي خيلي خوبيت نداره .

6. چون دلم براي هفتميش تنگ شده اينجا رو سريع رد مي کنم.

7. دلم براي روزهاي سفيد جهادي تنگ شده . «جهادي منطقه اي است در خوش آب و هوا ترين مناطق ايران» آنجايي که آفتابش سوزان و سرمايش استخوان سوز است . يا جاده ندارند يا خانه . يا هر دو يا هيچکدام. بايد جهادي فهم باشي که بفهمي محروميت نه به جاده است نه به خانه . دلم براي جهادي تنگ شده ، حتي اگر اين روزها همه از خاطرات جهاديشان بگويند. از وحيدها و حميد ها و مصطفي ها و مجيد هايشان. از تک تک بچه هاي روستا . باز هم هنوز براي جهادي حرف نگفته زياد است.

8. رهبرم : روزيکه غرب به اين پيشرفت رسيد، خانواده هنوز در آن حضور داشت.

پ.ن1: دلم براي محرم تنگ شده. وقتي همه شبيه ابن شبيب مي شديم و به خاطر خودمون براي ارباب گريه مي کرديم . قال الرضا ^{عليه السلام}: يابن شبيب ، ان کنت باکياً لشيء...

پ.ن2: نفس هايم گواهي مي دهد بوي تو مي آيد...

بريم دنبال بچه بازيمون
يا علي

سر خط : گوسفند!

Mon, 26 Dec 2011 11:25:00 GMT

او...

مُحَمّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع يَقُولُ كُلّ مَنْ دَانَ اللّهَ عَزّ وَ جَلّ بِعِبَادَةٍ يُجْهِدُ فِيهَا نَفْسَهُ وَ لَا إِمَامَ لَهُ مِنَ اللّهِ فَسَعْيُهُ غَيْرُ مَقْبُولٍ وَ هُوَ ضَالّ‏ٌ مُتَحَيّرٌ وَ اللّهُ شَانِئٌ لِأَعْمَالِهِ وَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ شَاةٍ ضَلّتْ عَنْ رَاعِيهَا وَ قَطِيعِهَا فَهَجَمَتْ ذَاهِبَةً وَ جَائِيَةً يَوْمَهَا فَلَمّا جَنّهَا اللّيْلُ بَصُرَتْ بِقَطِيعِ غَنَمٍ مَعَ رَاعِيهَا فَحَنّتْ إِلَيْهَا وَ اغْتَرّتْ بِهَا فَبَاتَتْ مَعَهَا فِي مَرْبِضِهَا فَلَمّا أَنْ سَاقَ الرّاعِي قَطِيعَهُ أَنْكَرَتْ رَاعِيَهَا وَ قَطِيعَهَا فَهَجَمَتْ مُتَحَيّرَةً تَطْلُبُ رَاعِيَهَا وَ قَطِيعَهَا فَبَصُرَتْ بِغَنَمٍ مَعَ رَاعِيهَا فَحَنّتْ إِلَيْهَا وَ اغْتَرّتْ بِهَا فَصَاحَ بِهَا الرّاعِي الْحَقِي بِرَاعِيكِ وَ قَطِيعِكِ فَأَنْتِ تَائِهَةٌ مُتَحَيّرَةٌ عَنْ رَاعِيكَ وَ قَطِيعِكَ فَهَجَمَتْ ذَعِرَةً مُتَحَيّرَةً تَائِهَةً لَا رَاعِيَ لَهَا يُرْشِدُهَا إِلَى مَرْعَاهَا أَوْ يَرُدّهَا فَبَيْنَا هِيَ كَذَلِكَ إِذَا اغْتَنَمَ الذّئْبُ ضَيْعَتَهَا فَأَكَلَهَا وَ كَذَلِكَ وَ اللّهِ يَا مُحَمّدُ مَنْ أَصْبَحَ مِنْ هَذِهِ الْأُمّةِ لَا إِمَامَ لَهُ مِنَ اللّهِ عَزّ وَ جَلّ ظَاهِرٌ عَادِلٌ أَصْبَحَ ضَالّا تَائِهاً وَ إِنْ مَاتَ عَلَى هَذِهِ الْحَالَةِ مَاتَ مِيتَةَ كُفْرٍ وَ نِفَاقٍ وَ اعْلَمْ يَا مُحَمّدُ أَنّ أَئِمّةَ الْجَوْرِ وَ أَتْبَاعَهُمْ لَمَعْزُولُونَ عَنْ دِينِ اللّهِ قَدْ ضَلّوا وَ أَضَلّوا فَأَعْمَالُهُمُ الّتِي يَعْمَلُونَهَا كَرَمَادٍ اشْتَدّتْ بِهِ الرّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لَا يَقْدِرُونَ مِمّا كَسَبُوا عَلَى شَيْ‏ءٍ ذَلِكَ هُوَ الضّلَالُ الْبَعِيدُ
اصول كافى جلد 1 صفحه: 259 رواية: 8
ترجمه :
محمد بن مسلم گويد شنيدم كه امام باقر عليه السلام مى‏فرمود: هر كه ديندارى خداى عزوجل كند به وسيله عبادتى كه خود را در آن بزحمت افكند ولى امام و پيشوائى كه خدا معين كرده نداشته باشد، زحمتش ناپذيرفته و خود او گمراه و سرگردانست و خدا اعمال او را مبغوض و دشمن دارد، حكايت او حكايت گوسفندى است كه از چوپان و گله خود گم شده و تمام روز سرگردان ميرود و برميگردد، چون شب فرا رسد گله‏اى باشبان بچشمش آيد، بسوى آن گرايد و به آن فريفته شود و شب را در خوابگاه آن گله بسر برد، چون چوپان گله را حركت دهد، گوسفند گمشده گله و چوپان را ناشناس بيند، باز متحير و سرگردان در جستجوى شبان و گله خود باشد كه گوسفندانى را با چوپانش به بيند، بسوى آن رود و به آن فريفته گردد، شبان او را صدا زند كه بيا و بچوپان و گله خود پيوند كه تو سر گردانى و از چوپان و گله خود گمگشته‏اى، پس ترسان و سرگردان و گمراه حركت كند و چوپانيكه او را بچراگاه رهبرى كند و يا بجايش برگرداند نباشد، در همين ميان گرگ گمشدن او را غنيمت شمارد و او را بخورد، بخدا اى محمد كسى كه از اين امت باشد و امامى هويدا و عادل از طرف خداى عزوجل نداشته باشد چنين است، گم گشته و گمراهست و اگر با اين حال بميرد با كفر و نفاق مرده است، بدان اى محمد كه پيشوايان جورو پيروان ايشان از دين خدا بر كنارند، خود گمراهند و مردم را گمراه كنند، اعمالى را كه انجام ميدهند چون خاكسترى است كه تند بادى در روز طولانى به آن تازد، از كردارشان چيزى دست گيرشان نشود. اينست گمراهى دور. (آرى بخدا سوگند هر كه از تحت سرپرستى شما فرار كند گرفتار دين سازان و مذهب تراشان دغل و مخبط مى‏شود پدر و مادرم بفداى شما -).

اصول کافي ، جلد 1 (در برخي ترجمه ها جلد 2) بَابُ مَعْرِفَةِ الْإِمَامِ وَ الرّدّ إِلَيْهِ‏ ، حديث هشتم

پ.ن: خيلي وقت بود مي خواستم حرف بزنم.